Pod povrchem bubla
skadli a vre
nabira sily, sili a roste
zespod se tlaci
ziskava tvar
rozceri more, vyvola vlny
a uz se riti
vyssi a sirsi
rychlejsi, prudsi
vetsi a vetsi
zuriva smrst obepne breh
hrudi se opre o strechy strech
/\|| drapy zatne do oken a dveri
/ \| jazykem smoci i kostelni zvon
/ a \ potom zarve, ohnem a zemi raneny tvor,
|zpatky| do more zase obrati smer, paraty strhne asfalt i zdi,
|odnese| s sebou svou valecnou korist a zanecha za sebou mesicni tvar
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Kdyz prichazi, brnkne na hladine vlnkou. Kdyz odchazi, bere domy a stromy.
Tak, jako laska.
Pegasik
*** Clovek je jako pomeranc: to nejlepsi vyda, kdyz je drcen ***
|
